Siarka ma właściwości keratolityczne i keratoplastyczne.  

W preparatach S musi być dobrze rozdrobniona (ziarna średnicy 20 m).

W kontakcie ze skórą S redukuje się do wielosiarczków i siarkowodoru. Wielosiarczki rozpuszczają keratynę, usuwając w ten sposób zrogowacenia naskórka, a siarczki zabijają bakterie, grzyby i pasożyty skórne. Siarka jest dodawana do kremów i pudrów. W płynach występuje razem z solubilizatorami. Często stosuje się siarkę w postaci organicznie związanej, np. ichtiol (Amsubit, Biosulfocos, bitumom, Ichtammol, Lithol, Pisciol, Plesocid, Saurol, Thiolin). Ichtiol jest produktem sulfonowania (i zobojętnienia amoniakiem) oleju bitumicznego, bogatego w tiofen (XCVI) i jego pochodne alkilowe. Ichtiol jest lepkim olejem, mieszającym się z wodą, tłuszczami, gliceryną i wazeliną.