Kwas glikolow stosowany miejscowo w różnych stężeniach stwarza możliwość precyzyjnego działania farmakokinetycznego na powierzchniowe i głębokie warstwy naskórka oraz skórę. Działając na warstwę rogową, powoduje osłabienie kohezji korneocytów, powodując odklejenie się całych pokładów komórek warstwy rogowej, a także reguluje keratynizację, nie uszkadzając funkcji bariery naskórkowej. Wielokrotne ekspozycje skóry na kwas glikolowy mają bardzo korzystne na nie działanie, prowadząc do zwiększenia jej grubości o około 25% w mechanizmie stymulacji fibroblastów do zwiększonej produkcji kolagenu typu I i II oraz glikosoaminokwasów.

 

Literatura:

Dermatologia Estetyczna Nr 3/1999 - prof. dr hab. med. Cezary Kowalewski