Stosowanie emolientów ma na celu uzupełnienie ceramidów, a szczególnie ich komponentu kwasu gammalinolenowego, uzupełnienie mocznika i wytworzenie na powierzchni okluzji parafinowej, celem zmniejszenia przeznaskórkowej utraty wody i przywrócenia naskórkowi roli bariery.
Wykazują działanie przeciwświądowe, przeciwzapalne, immunomodulujące i redukujące. Pod ich wpływem następuje normalizacja hiperproliferacji pozapalnej i zmniejsza się kolonizacja bakterii na skórze. Działanie przeciwzapalne tłumaczy się zahamowaniem produkcji prostanoidów prozapalnych poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy.
Emolienty, jak wszystkie substancje aplikowane na skórę, podlegają prawom wchłaniania przez skórę.
Prawidłowe stosowanie emolientów pozwala na zmniejszenie częstości aplikacji i dawki leków czynnych (steroidów zewnętrznych, inhibitorów kalcyneuryny czy immunosupresji ogólnej).

Bibliografia

Rola emolientów w leczeniu atopowego zapalenia skóry
Prof. dr hab. med. Waldemar Placek
Katedra i Klinika Dermatologii Collegium Medicum
im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy,
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu