![]() | ![]()
Losowa prospektywna próba kliniczna terapii na modelu podzielonej twarzy Seok Woo Kim, MD; Sang Eung Moon, MD; Jeong Aee Kim, MD; Hee Chul Eun, MD Department of Dermatology, Seoul National University College of Medicine, Seoul, Korea W ciągu ostatnich lat wiele grup badawczych rozpoczęło prace nad wpływem kwasu glikolowego na skórę zmienioną procesami fotostarzenia. Podczas, gdy ilość doniesień na temat pozytywnego wpływu roztworu Jessnera na skórę trądzikową jest stosunkowo duża, liczba takich samych doniesień na temat terapeutycznego wpływu peelingu z kwasem glikolowym na skórę pacjentów z trądzikiem jest niewielka. Peelingi w leczeniu trądziku stosowane są przez wielu klinicystów z powodu natychmiastowych efektów terapeutycznych i poprawy struktury skóry. Rzadko jednak zwraca się uwagę na różnice pomiędzy aktywnymi czynnikami w peelingach. W naszej pracy porównaliśmy skuteczność i objawy niepożądane występujące podczas leczenia trądziku na twarzy za pomocą dwóch środków – 70% kwasu glikolowego i roztworu Jessnera. Aby dokonać obiektywnej ewaluacji zastosowaliśmy próby ślepe oraz skalę natężenia (gradingu) trądziku.
Kwas laktobionowy jest polihydroksykwasem nowej generacji, który zbudowany jest z kwasu glukonowego połączonego z cukrem - galaktozą. Ze względu na swoją budowę związek ten łączy w sobie jednocześnie właściwości alfahydroksykwasów z unikalnymi właściwościami zależnymi od galaktozy, takimi jak np. przyspieszenie procesu gojenia się ran.
Podążając za słowami John’a KOO psychodermatogię określa się jako dyscyplinę zajmującą się wzajemnymi oddziaływaniami pomiędzy umysłem człowieka, a jego skórą. Wyróżnia się trzy rodzaje takich oddziaływań: - psychofizjologiczne zaburzenia, jak: łuszczyca, egzema, bielactwo nabyte i in. - pierwotne zaburzenia psychiczne, jak: trichotillomania, urojenia zasiedlenia przez pasożyty i in. - wtórne zaburzenia psychiczne, jak: spadek poczucia własnej wartości, depresje
Czyli co zmieniło się w ostatnich latach w pielęgnacji naskórka - nowości z branży
Trzy główne czynniki fizjopatologiczne występujące w trądziku to: zwiększona produkcja łoju przez gruczoły łojowe, hyperkeratoza nabłonka kanałów przymieszkowych i ich kolonizacja przez Propionibacterium acnes, wywołująca odczyn zapalny i reakcję immunologiczną (1). Ostatnie badania nad trądzikiem wykazują, że nadmierna produkcja łoju (łojotok) w okresie nasilonego stresu nie jest wyłącznie związana z nadwrażliwością lub ze wzrostem ilości receptorów androgenowych. Odkryto receptory neuroprzekaźników (substancji P i alfa-MSH) (2). Zaostrzenia trądziku zatem mogą być związane z wydzielaniem neuroprzekaźników lub hormonów takich jak czynnik uwalniający kortykotropinę (corticotropin releasing hormone - CRH), który aktywuje gruczoły łojowe (3).
Kompleksowa fitohormonalna terapia przeciwstarzeniowa skóry - NA DZIEŃ (Evonum C4 Light i Premium) I NA NOC (Fadiamone) |

























